Zoon Wouter met zijn jongere broer Martijn
« TERUG
Domino
Beginnerszwever (houtbouwromp, abachi-beplankte schuimvleugels)


Spanwijdte:
2300 mm
Totaalgewicht:
1400 gram
Hulpmotor:
OS MAX 10 F SR (1,7 cc tweetakt)
Besturing:
richtingroer en hoogteroer

De volgende stap

Na het vliegen met de Dandy onder de knie te hebben gekregen, wilde mijn zoon iets "groters" en kocht van zijn gespaarde centjes de in de aanbieding zijnde Domino (van Multiplex).
Een mooie complete bouwdoos. Vlot te bouwen met twee kant en klare abachi-beplankte schuimvleugels en ook de romp en staart waren vlot ruwbouwklaar. Bovendien bouwden we hem met zijn tweeën en dus ging het dubbel snel.
Wouter koos zelf de kleuren en bedacht de "regenboog"-belijning.
De Domino is een probleemloze beginnerszwever, robuust van opbouw en toch sierlijk van uiterlijk. Hij gedraagt zich uitstekend met een hulpmotor, aan de lier en op de berghellingen als hellingzwever.
Een echte aanrader voor o.a. de beginner.



De derde van links is Wouter met zijn Domino temidden van een zo langzamerhand vaste groep van "hellingpiloten" (meestal drie families).

Voor hen, die nieuwsgierig zijn naar de modellen, van links naar rechts zittend:

UHU (geel/zwart) - Martijn
DANDY (zilvergrijs/blauw) - Jeroen
DOMINO (zilvergrijs met regenbooglijn) - Wouter
PANDA (geel) - Frits
JUNIOR (wit met decorbiezen) - Tom
CIRRUS (rood/wit) - Rob
MOSQUITO (rood/wit meest naar voren) - model van Marinus
Zelf sta ik met mijn ALPHA op het pad


18 Jaar later, in 2008

De Domino ging ieder jaar trouw mee naar het Sauerland en dat was een gouden greep, want het bleek een heerlijke hellingzwever te zijn.
We hebben er allemaal mee gevlogen, ik zelfs nog meer dan de eigenaar, mijn zoon Wouter, die slechts af en toe nog naar het Sauerland komt om zijn model langs de hellingen te laten suizen of hoog in de thermiek te laten rondcirkelen.


De eigenaar van de Domino, zoon Wouter, klaar voor een vlucht op de Sauerlandse hellingen.


Het mooiste vond hij om van hoogaf aan te duiken en dan laag voorlangs te suizen en het model hoorbaar te laten fluiten.


Hier samen met zijn broer Jeroen, die een eigen model stuurt en om beurten even langs komen vliegen puur op hellingwind en thermiek.


Zelf heb ik ook heel veel met de Domino gevlogen. Hier samen met zoon Jeroen.



Renovatie in 2018 van de 28 jaar oude Domino

Na zoveel jaren trouwe dienst, vooral op de Sauerlandse hellingen als hellingzwever, zijn de vele herstelplekken als gevolg van wat ruwe landingen en half-crashes goed zichtbaar.
Het is door de jaren heen een uiterst fijn allround model gebleken, vliegt meestal als eerste op zwakke hellingwind, pakt direkt lichte thermiek op, maar kan ook bij een stevige wind gevlogen worden.
Eigenlijk heb ik er zelf meer mee gevlogen dan mijn zoon, de eigenaar van het model, die af en toe naar het Sauerland komt om er dan ook weer eens mee te vliegen.
Zo'n fijn model verdient een grondige renovatie, want hij ziet er momenteel niet meer uit! (zie onderstaande foto's).


Van een afstandje lijkt het (overigens nog prima vliegend) model nog in goede staat...


Maar wat dichterbij bekeken ziet het er minder fraai uit. De elastieken voor de bevestiging van de hoofdvleugels hebben hun sporen nagelaten als gevolg van de vele wat ruwere landingen.


Ook de voorlijst heeft de nodige klappen te verduren gehad.


En ook de staart ziet er niet meer uit.


De onderkant van de neus heeft duidelijk vele landingen ondergaan.


In de cockpit zit nog steeds een 2-kanaals ontvanger (Robbe mini-2 op de 27 MHz!), die het al ruim 30 jaar goed blijft doen en waarmee we nog nooit (!) storing hebben gehad.


Van het cockpitkapje is niet veel meer heel en bestaat voor een groot deel uit plakband.

Dus aan de slag
(oktober 2018>


Eerst worden de servo's en ontvanger uit het model gehaald.


Het verwijderen van de oude folie (solarfilm) is een erg arbeidsintensief werkje, maar het abachi-fineer waarmee de hoofdvleugels zijn bekleed is nog in prima staat en laat zicht goed schuren.


Tussen het schuren door wordt er ook al een begin gemaakt met een nieuw (houten) cockpitkapje.


Na uren frunnikken om de verouderde folie te verwijderen en daarna voorzichtig schuren komt het vertrouwde blanke balsahout weer tevoorschijn.


Om van die lelijke elastieken af te zijn heb ik aan de voorzijde twee houten deuvels ingelijmd en aan de achterzijde gaten voor twee nylon bouten.


Intussen is ook het balsa cockpitkapje pasklaar in vorm geschuurd.


Het cockpitkapje en het stabilo zijn inmiddels met oracover bespannen. De Domino moet weer een nieuw ogend model worden met dezelfde regenboogfiguraties als de oude versie.


Je ziet het er niet van af, maar om deze figuratie op het richtingroer te krijgen waren drie uur secuur plakwerk nodig. Kortom, monnikenwerk! En nu de andere kant nog...


Het folieën vordert gestaag... De eerste zijkant is klaar.


Hier is de romp rondom helemaal klaar, inclusief de radiobesturing.


Kijk maar, alles netjes op zijn plaats en voor de accu nog wat ruimte voor het te verwachten extra lood.


En dan is de Domino helemaal (vlieg)klaar om naar het Sauerland te gaan.


De onderkant van de vleugels is bewust voorzien van een afwijkend patroon, goed herkenbaar op afstand.

Het totaal vliegklaar gewicht incl. 26 gram lood voorin bedraagt nu 1456 gram.
Het zwaartepunt ligt bij de Domino op 95 mm vanaf de voorlijst.

« TERUG