De bouw van de 3.60 m Cygnus
(door Frans Hoppenbrouwer)

Een fotoreportage

Een eerste schets hoe de Cygnus er ongeveer uit gaat zien.

Modelgegevens:

  • Spanwijdte: 3600 mm
  • Vleugeloppervlak: 81 dm2
  • Vleugelbelasting: 33 gram/dm2
  • Vliegklaar gewicht: 2625 gram (incl. ontvanger, 6 servo's, electromotor, 4S lipo-accu, regelaar en 65 gram lood in de staart)
  • Lengte romp: 1450 mm
  • Vleugelprofiel: Gemodificeerd Clark Y profiel
  • Electromotor: Turnigy Aerodrive SK3 - 3548-840kv borstelloze Outrunner Motor, 750 W
  • Propeller: Aeronaut Cam-Carbon 13" x 6,5"
  • Regelaar: Hobbywing FlyFun 60 A, 2-6S Lipo SBEC 5V@3A
  • Accu: 4S Lipo
  • Besturing: motor, hoogte, richting, ailerons en remkleppen


  • Foto's: Frans en Herma Hoppenbrouwer
    « TERUG

    Na twee jaar niets gebouwd te hebben begint het weer te "kriebelen".
    Eigenlijk komt het ook door het opruimen van de zolder, waar ik nog een flinke voorraad balsahout en oracoverfolie heb gevonden. Daar is natuurlijk met enkele extra aan te schaffen onderdelen een mooie zwever van te bouwen.
    De ambachtelijke modelbouw blijft voor mij een ontspannende en uitdagende hobby waarvan ik bijna nog meer geniet dan van het daadwerkelijke vliegen zelf.

    Dus ben ik van start gegaan met de bouw van een grote zwever met een spanwijdte van 3,60 meter. Een mooi "winterprojekt" in deze "coronatijd", waar ik eind september 2020 alvast mee ben begonnen. Het wordt een eigen ontwerp, een beetje lijkend op mijn meest favoriete zwever, de Papilion (2,70 meter spanwijdte).
    Een naam heb ik ook al voor deze sierlijke zwaan: de CYGNUS, latijns voor "zwaan").
    Het model krijgt een krachtige electromotor en besturing over richting, hoogte, ailerons en remflaps.

    Hieronder volgt een fotoreportage van de bouw:
    September 2020: Als eerste wordt het stabilo gemaakt van 8 mm dik balsa. Evenals de Papilion krijgt de Cygnus een soortgelijke V-staart.

    September 2020: De tweede helft in aanbouw; er is genoeg balsahout in voorraad. De zilverkleurige buis gaat straks dienst doen als rompstaart. Het is een dunwandige metalen buis van een voormalig rolgordijn, rond 28 mm en licht van gewicht.

    September 2020: Na het vlak schuren zijn de stabilohelften nog 7 mm dik. Inmiddels zijn ook de koolstofstaafjes ingelijmd, die straks in de rompbuis worden gestoken.

    September 2020: Aan het uiteinde van de 90 cm lange buis zijn hier de gaatjes geboord voor de koolstofstaafjes. Binnenin de buis zijn daarvoor houten rondklosjes ingelijmd.

    September 2020: De koolstofstaafjes passen goed in de gaatjes van de buis.

    September 2020: Hier zijn de stabilohelften al voorzien van oracover, uitgelijnd en definitief verlijmd aan de rompbuis. De blauwe buitenmantels van de stuurstangen op de voorgrond krijgen een aantal steunschotjes, zodat de kabels in de buis straks niet kunnen verbuigen.

    September 2020: De stuurstangen zijn hier inmiddels opgenomen in de buis en via een opengevijlde sleuf naar buiten gevoerd en met kogelgewrichtjes aan de stabilo-eindlijsten verbonden.
    Ik heb al mijn modellen van begin af aan doorgenummerd en inderdaad, dit is mijn 45ste model...

    September 2020: Het cockpitgedeelte wordt een stevige kooiconstructie van triplex spanten en grenen latten. De electromotor past daar straks nauwkeurig in met een lichte "zijwaartsstelling" en "motordomp".

    September 2020: In de achterste twee spanten zijn de ronde uitsparingen bedoeld voor het inschuiven van de staartbuis. Dat gebeurt pas later als het cockpitgedeelte klaar is en alles uitgelijnd en vastgelijmd kan worden.

    Oktober 2020: De motor heeft hier zijn definitieve plekje gekregen en ook het servoplankje voor de servo's van de staartroeren is aangebracht.

    Oktober 2020: Samen met de staartbuis komt de totale romplengte op 1450 mm.

    Oktober 2020: Hier wordt de zijkant van de romp beplankt met twee lagen 1,5 mm balsa. De bodem krijgt een 5 mm balsabeplanking.
    Het in vorm schuren vindt pas plaats als ook de cockpitkap in ruwe vorm klaar is.

    Oktober 2020: De cockpit in de opbouwfase. De transparante kap had ik nog in voorraad als reserve voor de ASW, maar nu wordt die secuur pas gemaakt voor de Sygnus. De neus moet nog een "vloeiende" overgang krijgen naar de cockpitkap.

    Oktober 2020: Na een uurtje secuur schuren en passend maken ziet het er nu zo uit. Het kapje ligt er nog even los op.

    Oktober 2020: De transparante cockpitkap is inmiddels vastgelijmd aan het triplex frame en is samen met de "motorkap" als geheel afneembaar gemaakt. De vergrendeling gebeurt met drie sterke neodymium magneten.

    Oktober 2020: Hier is de staartbuis definitief vastgelijmd aan de cockpitromp en ook de aansluiting op de staartbuis is netjes afgewerkt.

    Oktober 2020: Hier en daar zijn wat oneffenheden weggeplamuurd en tenslotte mooi glad afgeschuurd.

    Oktober 2020: Voor de koeling van motor, accu en regelaar zijn aan de voorzijde inlaatgaten gemaakt en aan de onderkant aan de achterzijde een uitlaatopening.

    Oktober 2020: De romp is hier vrijwel helemaal klaar, van folie voorzien en de besturing ingebouwd. Het achterste deel van de cockpit moet nog sluitend op de hoofdvleugel pasgemaakt worden en kan daarom nog even niet gefolied worden,

    Oktober 2020: Onder de cockpitkap ziet het er zo uit.
    Inmiddels zijn de voorbereidingen getroffen voor de bouw van de hoofdvleugels.

    Oktober 2020: Ook de stekkerverbindingen voor de ailerons en remkleppen zijn inmiddels aangebracht en alles functioneert zoals het hoort.

    November 2020: De eerste 16 stuks grofweg uitgesneden vleugelribben moeten tussen de twee triplex mallen secuur op maat worden geschuurd. De profielen zijn uitgeprint via het profielprogramma Profili 1.2, gratis te downloaden vanaf mijn website (onder modelbouw software).

    November 2020: Na een half uur schuren ziet dat er dan zo uit. In de inkepingen passen straks de grenen hoofdliggers van 4 x 9 mm (Praxis). In het eerste gedeelte vanaf de romp zijn deze liggers aan beide zijden extra versterkt met koolstofstrips van 1 x 3 mm.

    November 2020: De binnenste gedeeltes van de hoofdvleugel zijn hier in opbouw. De kabeltjes voor de servo's van ailerons en remkleppen zijn direct al in de vleugel opgenomen. De neuslijsten zijn van 6 mm koolstofbuisjes.
    Aan de uiteinden van deze vleugeldelen komen nog 100 cm lange eindvleugels met een "lichte" knik omhoog van enkele centimeters voor een stabielere eigenschap bij langzaamvlucht.

    November 2020: Hier zijn de binnenste vleugeldelen al wat verder gevorderd: de beplanking aan de bovenzijde is aangebracht en ook de 8 mm brede oplijmstrookjes op de ribben zijn meegenomen. De schuine schoren geven extra stijfheid aan de vleugel.

    November 2020: Wat dichterbij is een en ander beter te zien. In het vakje vooraan komt de servo voor de remklep. Het servokabeltje loopt daar al heen.

    November 2020: De binnenste vleugeldelen zijn hier helemaal klaar en passend gemaakt op romp en cockpitkap. Nu komen er nog aan weerszijden 1 meter lange eindvleugels, waarin ook de ailerons worden opgenomen.

    November 2020: Onder een hoek van 3 graden wordt hier het buitenste deel van de linkervleugel (in aanbouw) aan het binnenste deel vebonden. Het is het lastigste vleugelgedeelte, omdat overal verloop in zit.
    Aan het uiteinde bij rib 11 komt overigens nog een "opgebogen" tipeinde van 20 cm.

    November 2020: Die opgebogen eindtips zijn inmiddels gebouwd en hier zien we er één die aan de linkervleugel aansluit.

    November 2020: En hier is na vele dagen noeste arbeid de hele linker vleugel klaar om gefolied te worden. Maar eerst moet ook de rechter vleugel afgebouwd worden.

    December 2020: De rechter vleugel in aanbouw is hier ook al bijna klaar.

    December 2020: Gelukkig genoeg ruimte in het profiel om deze 11,5 mm dikke aileron-servo in de vleugel te plaatsen.

    December 2020: Op de eerste dag van de 5 weken corona-lockdown (15 december) is een begin gemaakt met het folieën van de vleugels.

    December 2020: Op 29 december is de linker vleugel helemaal klaar gefolied. Nu de rechterkant nog "even" afmaken.

    Januari 2021: En een half maandje verder is de Cygnus helemaal klaar. Er moest nog 65 gram lood in de staart om het zwaartepunt op de goede plek te krijgen.
    Van het voorjaar zal deze vogel zijn maidenflight krijgen. Ik ben benieuwd.

    Januari 2021: Nog even een extra plaatje.

    Januari 2021: En nog eentje.


    Invliegen:

    Op 23 juli 2021 heb ik deze grote zwever ingevlogen en dat werd een hele ervaring. Bij het wegwerpen van het model raakte ik per ongeluk de schakelaar van de remkleppen dus was razendsnel ingrijpen nodig om het model van een dreigende crash te redden.
    Eenmaal op hoogte bleek de Cygnus een rustige zwever met een heerlijke kleine glijhoek. Er moest wel down getrimd worden, mogelijk door een iets te ver naar achteren gelegen zwaartepunt.
    Hoog in de lucht de remkleppen uitgeprobeerd, maar die legden het model bijna stil in de lucht met zelfs neiging tot afvalgedrag, dus die ga ik een kleinere uitslag geven. Overigens kon ik er uiteindelijk een keurige landing mee maken.
    Met wat kleine aanpassingen zal deze zwever een mooie aanwinst van mijn vloot gaan worden.

    « TERUG



    ©Webmaster: Frans Hoppenbrouwer